Iz
Definitie, sens si explicatie
1Iz, izuri, substantiv neutru Miros deosebit, specific, aroma particulara. ♦ Prin specializare: Miros (si gust) neplacut. – Din limba maghiara Iz.
2Iz substantiv (regional) smag. (Mancarea a capatat -.)
3Iz substantiv neutru, plural izuri
4Iz -uri n.
Miros (sau gust) specific, de obicei neplacut. - de mucegai. /<ung. iz
Miros (sau gust) specific, de obicei neplacut. - de mucegai. /<ung. iz
5Iz (izuri), substantiv neutru – Miros si gust particular.
Mag. iz (Cihac, Ii, 509; Tiktin; Dar), sau mai probabil limba turca: iz „urma” (Bogrea, Dacor., Iv, 826). – Derivat izi, verb (a mirosi).
Mag. iz (Cihac, Ii, 509; Tiktin; Dar), sau mai probabil limba turca: iz „urma” (Bogrea, Dacor., Iv, 826). – Derivat izi, verb (a mirosi).