Substantiva
Definitie, sens si explicatie
1Substantiva, substantivez, verb I. Tranzitiv A intrebuinta in functie de substantiv o parte de vorbire care apartine altei categorii gramaticale decat substantivul. ♦ Reflexiv (Despre parti de vorbire care apartin altei categorii gramaticale decat substantivul) A se transforma in substantiv, a deveni substantiv. – Franceza Substantiver.
2Substantiva verb (Gram.) a (se) substantiviza.
3Substantiva verb, indicativ prezent 1 singular substantivez, 3 singular si plural substantiveaza
4A substantiva -ez tranzitiv v. A substantiviza. /<fr. substantiver
5A se substantiva pers. 3 Se -eaza intranzitiv v. a se substantiviza. /<fr. substantiver
6Substantiva verb I. tr.
A folosi cu functie de substantiv un cuvant care are o alta categorie gramaticala. ♦ refl.
A se transforma in substantiv; a se substantiviza. [Conform: franceza substantiver].
A folosi cu functie de substantiv un cuvant care are o alta categorie gramaticala. ♦ refl.
A se transforma in substantiv; a se substantiviza. [Conform: franceza substantiver].
7Substantiva verb tr., reflexiv a (se) transforma in substantiv, a (se) substantiviza. (< franceza substantiver)
