înșfăca
Definitie, sens si explicatie
1Însfăca, insfac, verb I. Tranzitiv A apuca brusc, a prinde cu putere si cu violenta; a inhata. – Conform: bulgara h v a š t a m.
2Însfăca verb verifica cuvantul: inhata.
3Insfaca verb, indicativ prezent 1 singular insfac, 2 singular insfaci, 3 singular insfaca; conjunctie: prezent 3 singular si plural insface
4A Însfăca insfac tranzitiv A apuca brusc si cu putere; a inhata. [Silabe in-sfa-] /in + bulg. hvatam
5Insfaca (insfac, insfacat), verb – A apuca brusc, a inhata. – Varianta infasca.
Bg. hvaštam, faštam (Cihac, Ii, 148; Dar), cu pref. in-.
Dupa Giuglea, Dacor., Iii, 622, din limba greaca (veche) σφηϰόω „a stringe”, ceea ce pare mai putin probabil.
Bg. hvaštam, faštam (Cihac, Ii, 148; Dar), cu pref. in-.
Dupa Giuglea, Dacor., Iii, 622, din limba greaca (veche) σφηϰόω „a stringe”, ceea ce pare mai putin probabil.
