DexDefinitie.com

Dușman -ă

3 silabe 9 litere Uzual
Definitie, sens si explicatie
1Dusman, -ă, dusmani, -e, substantiv masculin si feminin:, adjectiv
1. (Persoana) care are o atitudine ostila, rauvoitoare fata de ceva sau de cineva, care uraste ceva sau pe cineva; vrajmas.
2. Inamic (1) (in razboi). [Accentuat si: (regional) dusman] – Din limba turca: Düsman.
2Dusman antonim: aliat, amic, prieten
3Dusman s., adjectiv adversar, inamic, potrivnic, vrajmas, (popular) pizmas, pizmuitor, (invechit si reg.) pizmatar, pizmataret, (invechit) neamic, neprieten, nepriitor, paras, sculator. (Armata -; e un - de temut.)
4Dusman substantiv masculin, adjectiv m., plural dusmani; f. singular dusmana, plural dusmane
5Dusman1 -a (-i, -e) 1) verifica cuvantul: Dusmănos. 2) Care tine de dusman; propriu dusmanului. /<turc. düsman
6Dusman2 -a (-i, -e) m. si feminin: 1) Fiecare dintre persoanele care sunt legate printr-un sentiment de dusmanie reciproca, privite in raport una fata de alta; vrajmas; inamic. - de moarte. 2) Fiecare dintre partile beligerante implicate intr-un conflict armat, privite in raport una fata de alta; inamic; vrajmas. /<turc. düsman
7Dusman (-ni), substantiv masculin – Inamic, vrajmas. – Mr. dusman.
Limba Turca: (per.) düsmen (Roesler 591; Miklosich, Türk.
Elem., I, 288; seineanu, Ii, 165; Lokotsch 554; Ronzevalle 90), conform limba albaneza, bulgara, limba sarba: dušman. – Derivat dusmanca, substantiv feminin (inamica, vrajmasa); dusmanesc, adjectiv (privitor la dusmani; dusmanos); dusmaneste, adverb (cu dusmanie, ostil); dusmanos, adjectiv (ostil); dusmani, verb (a fi ostil; a uri; a invrajbi); dusmanie, substantiv feminin (vrajmasie); indusmani, verb (a invrajbi).

Cuvinte in Limba Romana care incep cu litera

Resurse