Scânteietor -oare
Definitie, sens si explicatie
1Scânteietor, -oare, scanteietori, -oare, adjectiv (Adesea figurativ) Care scanteiaza; stralucitor, sclipitor. ♦ Care pare ca imprastie scantei; viu, lucitor. ♦ Figurativ Extrem de inteligent. [Pronuntat: -te-ie-] – Scanteia + sufix -ator.
2Scânteietor adjectiv
1. verifica cuvantul: sclipitor.
2. verifica cuvantul: stralucitor.
3. lucios, lucitor, sclipitor, stralucit, stralucitor, (rar) luciu, (invechit si reg.) stralucios. (Un diamant -.)
4. scaparator, sclipitor, stralucitor, (rar) sticlitor. (Ochi -.)
5. lucios, lucitor, sclipitor, (rar) luciu, (invechit) sclivisit. (Un material -.)
1. verifica cuvantul: sclipitor.
2. verifica cuvantul: stralucitor.
3. lucios, lucitor, sclipitor, stralucit, stralucitor, (rar) luciu, (invechit si reg.) stralucios. (Un diamant -.)
4. scaparator, sclipitor, stralucitor, (rar) sticlitor. (Ochi -.)
5. lucios, lucitor, sclipitor, (rar) luciu, (invechit) sclivisit. (Un material -.)
3Scanteietor adjectiv m., plural scanteietori; f. singular si plural scanteietoare
4Scânteietor -oare (-ori, -oare) si figurativ Care scanteiaza; care pare sa imprastie scantei; sclipitor; lucitor. Ochi -ori. /a scanteia + suf. -tor
