Vânturel
Definitie, sens si explicatie
1Vânturél, (1) vanturele, substantiv neutru, (2) vanturei, substantiv masculin
1. Substantiv neutru: Vantulet.
2. Substantiv masculin (Ornit.) Vindereu. – Vant + sufix -el.
1. Substantiv neutru: Vantulet.
2. Substantiv masculin (Ornit.) Vindereu. – Vant + sufix -el.
2Vânturél substantiv (Ornit.; Falco tinnunculus) vindereu, (regional) marinica, susugaie, vetrusca, vinderel, (prin Olt.) surligaie.
3Vanturel (soim, erou legendar) substantiv masculin, plural vanturei, art. vantureii
4Vanturel (vantulet) substantiv neutru, plural vanturele
