1
Șuriu (-ie), substantiv neutru – Cuțit, briceag.
Țigănească šuri (Wagner, Bf, X, 160); variantă a lui ciuriu.
Țigănească šuri (Wagner, Bf, X, 160); variantă a lui ciuriu.
DER – dicționarul etimologic
Șuriu (-ie), substantiv neutru – Cuțit, briceag. Țigănească šuri (Wagner, Bf, X, 160); variantă a lui ciuriu.
O definiție dintr-un dicționar
DER – dicționarul etimologic