1
Norocire, norociri, substantiv feminin (Popular) Faptul de a noroci; prin extensiune noroc. – Vezi Noroci.
DEX – dicționarul explicativ
2
Norocire substantiv feminin, genitiv-dativ articulat norocirii; plural norociri
DOOM – dicționarul ortografic
Norocire, norociri, substantiv feminin (Popular) Faptul de a noroci; prin extensiune noroc. – Vezi Noroci.
2 definiții din 2 dicționare
DEX – dicționarul explicativ
DOOM – dicționarul ortografic